พรหมลิขิต

posted on 21 Aug 2009 20:45 by plaifar

พรหมลิขิต My Music - by Big Ass

 


เมื่อเราเริ่มต้น...ที่จะมี..ความรัก

ทุกอย่างมันก็เหมือนกับถูกกำหนดปลายทางไว้แล้วโดยคน... 2  คน

ซึ่งไม่มีใครล่วงรู้ได้หรอกว่า  ความรักนั้นจะสั้นหรือยาวแค่ไหน 

และไม่รู้ว่า  มันจะยาวเท่ากันหรือเปล่า
 เราก็แอบคาดหวังว่า  ... ความรัก..
จะยืนยาวไปจนถึงวันที่ใครคนหนึ่ง

ถูกพรากไป  ด้วยความตาย... 

ซึ่ง...บางคนอาจจะโชคดี

ที่ความคาดหวังกับความจริง เป็นเรื่องเดียวกัน
แต่สำหรับบางคนนั้น  ไม่ใช่เลย 
แต่นั่น . .ก็ไม่ได้หมายความว่า . .
ความรัก  ...จะจากเราตลอดไป

ความรัก ..ยังคงทำหน้าที่ของมัน  อย่างซื่อสัตย์

ไม่ว่าวันเวลา  จะหมุนไปไกลซักเพียงใด

ความรัก... ก็ยังอยู่กับเราเสมอมา
 

ชีวิตยังต้องเดินหน้าต่อไป
เราไม่อาจกำหนดได้ว่า หลังจากนี้ต่อไป ชีวิตเราจะเป็นอย่างไร
เหมือนกับที่เราก็ไม่รู้หรอกว่า หลังจากความรักได้จากเราไป. .
อีกนานไหม? ที่ความรักครั้งใหม่จะเดินทางเข้ามา 

เพราะโชคชะตา  ได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว

อาจจะเนื่องมาด้วยบุพเพ  หรือกรรมเก่า ก็ตามแต่

เคยรู้สึกมั๊ย??  ว่าทำไมคนเราถึงได้มารู้จักกัน

ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริงแล้ว  เราอยู่ห่างกันแสนไกล

แต่ก็มีเหตุบังเอิญบางอย่าง ที่นำเรามาให้ได้รู้จักกัน

ถึงจะเป็นแค่ความบังเอิญในช่วงเวลาสั้น ๆ

แต่มันกลับสร้างความผูกพัน  ที่ยืนยาว 

เคยมีใครบางคน  บอกกับฉันว่า...

" ถ้าไม่ใช่เพราะ .. พรหมลิขิต  เราคงไม่ได้รู้จักกัน"

ทุกครั้งที่นึกถึงคำพูดนี้

ก็ทำให้อด  อมยิ้ม : )  ขึ้นมาไม่ได้ซินะ..

ถึงแม้ว่า...โชคชะตาได้กำหนดให้เขา

ออกไปจากชีวิตของฉันแล้วก็ตาม

แต่...มันก็ทำให้ฉันยังมีความหวังเสมอว่า 


โชคชะตา... ได้กำหนดเราต้องผิดหวังกับคนๆ หนึ่ง

เพื่อที่จะให้เรา  ได้เจอกับใครอีกคนหนึ่ง
ที่เขาอาจกลายเป็น   "รักแท้"  ของเราก็ได้ . .ใครจะรู้ 


ไม่ได้ต้องการจะบอกว่า . .
ให้นั่งรอคอยความรักแบบเป็นบ้าเป็นหลัง
เพราะความรักที่สมบูรณ์  และมั่นคงนั้น . . .
ควรเกิดขึ้นจาก   "ตั ว เ อ ง"   มากกว่าการเรียกร้องจาก 

  " ค น อี ก ค น " 


"ทุกสิ่งในชีวิต . . เป็นเรื่องมหัศจรรย์ได้ทั้งนั้น"

1 Comments

ที่_ที่ฉันเคยยืน

posted on 04 Aug 2009 19:43 by plaifar

ที่ฉันเคยยืน - น้ำชา ชีรณัฐ My Music 2

 

 

ตอนที่ได้ฟังเพลงนี้ครั้งแรก

มีความรู้สึกชาไปทั้งตัวเลย

ใครนะช่างแต่งเพลงได้เศร้าขนาดนี้

เหมือนหยิบความรู้สึกของคน  มาใส่ทำนอง

ฟังแล้ว  ก้องติดอยู่ในใจ  เศร้าจังเลย...

อาจเป็นเพราะในช่วงเวลานี้   เรากำลังรู้สึกเช่นนี้ด้วยมั้ง!!

ก็แค่คนที่เคยยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ....

ซึ่งตอนนี้  ที่ตรงนั้นมีคนอื่นยืนอยู่แทนที่แล้ว

เราก็ได้แค่มอง  มองอยู่ตรงนี้ ...

อยู่ตรงที่ .. ที่เธอเดินจากไป

 

 

 

2 Comments

คิดถึง...แล้วเหงา

posted on 01 Aug 2009 12:45 by plaifar

 

เหงา - ปู พงษ์สิทธิ์ My Music 4 - by ปู พงษ์สิทธิ์

 

 

วันนี้รู้สึกเหงาอีกแล้ว

เวลาเหงา ๆ แบบนี้  ไม่อยากทำอะไรเลย

แต่วันนี้ยังเป็นวันทำงานอยู่นี่  เฮ้อ!!

ทุกครั้งเวลาที่เหงา  มักจะหยิบดินสอขึ้นมาเขียน

เขียนทุกอย่างที่คิดในตอนนั้น.....และสิ่งที่เขียนทุกครั้ง

ก็เป็นเรื่องเดิม ๆ เรื่องที่ผ่านมานาน  นานแล้วแหละ

แต่ก็ยังไม่เคยลืมซักที....

 

ทำไมนะ  ทำไมต้องเหงาทุกครั้งที่คิดถึง

คิดถึง....แล้วต้องเหงา....

ความจริงแล้วความคิดถึงน่าจะทำให้คนเรารู้สึก..อบอุ่น..

แต่เรา...ยิ่งคิดถึงมากเท่าไหร่  กลับยิ่งรู้สึกว่าโดดเดี่ยวมากขึ้นเท่านั้นเลย

.....รู้สึกแย่จัง.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 Comments

กอด

posted on 30 Jul 2009 19:36 by plaifar
 
วันนี้ ได้รับเมล์จากเพื่อนเก่าคนหนึ่ง
ส่งมาทักทายในฐานะเพื่อนเก่า เก่าจริง ๆ
เป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันสมัยมัธยมปลาย
นับไป  นับมา ก็มากกว่า 10 ปี แล้วที่รู้จักกัน
เพื่อนส่งบทความ บทหนึ่งเกี่ยวกับ...การกอด...
ของคุณไพลิน  ถาวรวิจิตร และ GTH team
{ ส่งมาให้เหมือนเป็นการตอกย้ำยังไงก็ไม่รู้...เพราะเราอยู่คนเดียว  }
" เวลาที่เรากอดใคร และซบไปทางด้านซ้ายของเขา
ตำแหน่งของหัวใจสองดวงจะอยู่ใกล้
และหากเรากอดกันนานเพียงพอ
จังหวะการเต้นของหัวใจทั้ง 2 ดวง 
ก็จะเปลี่ยนเป็นจังหวะเดียวกันในที่สุด "
ซึ่งอันนี้ก็ไม่รู้ว่าเป็นอย่างนั้นจริงหรือเปล่า??
แต่เท่าที่เคย...เคยกอดมาจะรู้สึกว่า... (เขินจัง)
หัวใจจะเต้นไม่ค่อยเป็นจังหวะเท่าไหร่
บางครั้งเหมือนเต้นเร็ว...แล้ะบางครั้งก็เหมือนจะหยุดเต้นยังไงก็ไม่รู้
แต่ยังไม่เคยสังเกตเหมือนกันว่าสุดท้ายแล้วจะเปลี่ยนมาเป็น
จังหวะเดียวกันทั้ง 2 ดวงจริงไหม??
ถ้าใครไปลองแล้ว  ช่วยกลับมาบอกด้วยแล้วกันนะคะ
ว่าเป็นจริงอย่างนั้นหรือเปล่า??
....................... 
ปล.  ช่วยทีแล้วกันนะคะ  อยากรู้  แต่ไม่สามารถพิสูจน์ได้เอง  เจ้าของบล๊อกยังต้องกอดตัวเองอยู่เลย 555+++
4 Comments

สุขใจ..ที่ได้เหงา

posted on 28 Jul 2009 18:55 by plaifar
 
เมื่อก่อนเคยรู้สึกกลัวมากมายเลยกับ....ความเหงา เคยคิดว่า
...ถ้าเกิดว่าวันหนึ่ง  ตื่นเช้าขึ้นมา แล้วไม่เจอใครเลยสักคน
ต้องอยู่คนเดียว  แล้วเราจะอยู่ได้หรือเปล่า??
แค่คิดก็รู้สึกกลัวแล้วกับคำ  คำนี้  ...ความเหงา...
...แต่แล้ววันหนึ่ง..ก็ได้เจอกับความเหงาจริง ๆ
ได้มาอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม ห้องหนึ่ง ...คนเดียว..
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเริ่มต้นใช้ชีวิตกับ ..ความเหงา.. ได้อย่างไร
ได้แต่บอกกับตัวเองว่า  ต้องอยู่ให้ได้ซิน้า  มันจะน่ากลัวซักเท่าไหร่เชียว
ตั้งแต่วันแรก..ที่ต้องอยู่กับความเหงา
จนมาถึงวันนี้..ก็  7 ปี แล้วที่ใช้ชีวิตอยู่กับความเหงา
รู้สึกผูกพัน  และหวงความรู้สึกเหงาอย่างมากมาย
ต้องขอบคุณ..ความเหงา..
เพราะมันทำให้เรา  ได้รู้จักตัวเองมากขึ้น
รับรู้ถึงความรู้สึกข้างในตัวเองมากขึ้น
ดูแลและเอาใจใส่ตัวเองมากขึ้น
ถ้าเกิดว่าวันหนึ่ง..มีคนมาพรากความเหงาออกจากชีวิตของเราไป
ยังคิดอยู่เลยว่า...จะเป็นยังไงน้า  ถ้าวันหนึ่ง
เรา...ไม่มีความเหงาอยู่ข้าง ๆ กาย...
เราจะมีความสุข ..เท่า..การอยู่คนเดียวกับความเหงาหรือเปล่า??
 

0 Comments

...เหงา...

posted on 21 Jul 2009 19:11 by plaifar

 

เหงาจังเลยนะหัวใจ

ทั้งที่มีเธออยู่ใกล้ ๆ ทำไมถึงเหงา

ท้องฟ้าที่เคยสดใส..วันนี้ทำไมเป็นสีเทา

โลกก็ดูเศร้า ๆ ไม่รู้ทำไม

หรือเพราะวันนี้  ฝนกำลังจะตก

บทเพลงเสียงนก  จึงไม่สดใส

ท้องฟ้าครึ้ม ๆ มันเลยซึมเข้าหัวใจ

ถ้าฝนตกลงมาเมื่อไหร่...น้ำตาก็คงไหลลงปลายตา

 

 

0 Comments

Blue_diary

posted on 14 Jul 2009 19:21 by plaifar

 

เรื่องราวดี ๆ ที่อยากแบ่งปัน.....

เริ่มจากเป็นคนที่ชอบอ่าน จึงทำให้เป็นคนที่ชอบเขียน 

เขียนทุก ๆ อย่างที่คิดเขียนทุก ๆ อย่างที่รู้สึก 

ทำให้รู้สึกว่าบางครั้งเมื่อได้กลับมาอ่านมันอีกครั้ง

ความรู้สึกต่าง ๆ เหล่านี้ก็กลายมาเป็นเพื่อนที่ดีเสมอ

ในบางเวลาที่รู้สึกว่าไม่มีใคร  อย่างน้อยก็มี....

ยังใครอีกคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ ตัวเราเสมอ...my

 

.....ขอบคุณที่แวะเข้ามาทักทาย.....

ขณะนี้ระบบได้บันทึกคุณให้เป็นส่วนหนึ่งของความรู้สึกแล้ว.....

คุณสามารถเข้ามาร่วมแบ่งปันความรู้สึกกับเราได้ตลอดเวลา....

 

 

1 Comments
Previous | Next